Izolacijske se ploče od drvene vune, najprije povezane magnezitom, a kasnije cementom, već više od 80 godina tradicionalno primjenjuju u graditeljstvu za toplinsku i zvučnu izolaciju i apsorpciju zvuka. Proizvodnja je ovih ploča popularno poznatih kao «heraklit«, počela je u Austriji, da bi se vrlo brzo proširila po Europi a potom i na ostale kontinente.
Osnovne
su sirovine: drvo, koje se dobiva iz sječe kada se prorijeđuju šume, tzv
»celulozno drvo», cement i dodaci. Drvena se vlakna najprije impregniraju,
zatim se međusobno povežu cementom i u kontinuiranom tehnološkom postupku
prešanjem formiraju u ploče. Vlakna postaju otporna na bubrenje, insekte,
trulenje, upijanje vode, a značajno se poboljšava i otpornost na vatru.
Ispitivanja ugrađenih jednoslojnih i troslojnih lakih građevinskih pločapokazuju
da se njihova svojstva tijekom godina poboljšavaju.
Ploče
drvene vune bile su godinama među vodećim izolacijskim materijalima. Unatoč
novim sintetskim pjenastim izolacijskim pločama, još se primijenjuju u
graditeljstvu posebice one sa finijim vlaknima, kao vidljive ploče u unutrašnjim
prostorima u svrhu apsorpcije zvuka. AKUTERM. ploče
za apsorpciju zvuka (više ..)
Do usvajanja europskih normi, većina zemalja je kao kriterije kvalitete koristila normu DIN 1101:1989 ili DIN 1001 PLUS, a sada se ove ploče ocjenjuju i označuju u skladu sa HRN EN 13168:2002, a označuju se kao WW-C EN 13168.
U početku je bilo nesnalaženja kod primjene, a neka svojstva ovih ploča poglavito u zvučnoj izolaciji nisu bila poznata, dok nije doneseno nekoliko normi, koje su 1989 god. objedinjene u DIN 1102:1989. Iskustva udrženja proizvođača , posebice srednjeeuropskih, također su značajno pridonjela pravilnoj i učinkovitoj primjeni.